Wraz z dynamicznym rozwojem sektora szkolnictwa wyższego w Polsce pojawiła się konieczność wprowadzenia systemowych rozwiązań w zakresie kontroli jakości kształcenia. Obserwowany od początku lat 90 XX wieku szybki wzrost współczynnika skolaryzacji w naszym społeczeństwie, z jednej strony przyniósł korzyści związane z szeroko pojmowanym postępem cywilizacyjnym, z drugiej zaś wygenerował szereg negatywnych zjawisk związanych m.in. z obniżeniem wymagań wobec podejmujących studia, budzącym wątpliwości tokiem kształcenia bez zabezpieczenia właściwych warunków merytoryczno-materialnych (tzn. kadra nauczycieli akademickich oraz baza dydaktyczna).

Realia gospodarki rynkowej zaczęły również działać w obszarze naszego szkolnictwa wyższego: pojawiły się uczelnie prywatne a wraz z nim obce dotychczas tej sferze aktywności społecznej pojęcia konkurencji, zysku i marketingu. Obowiązujące przepisy prawne sprzyjały tworzeniu swoistego pluralizmu edukacyjnego, zróżnicowanej i zgodnej z wymaganiami współczesności oferty kształcenia.

Na mocy ustawy z dnia 20 lipca 2001r. o zmianie ustawy o szkolnictwie wyższym, ustawy o wyższych szkołach zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, została powołana Państwowa Komisja Akredytacyjna (PKA) jako ustawowy organ działający na rzecz jakości kształcenia. Poddanie się ocenie PKA jest obligatoryjne a jej negatywna ocena niesie za sobą konsekwencje w postaci decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego o cofnięciu lub zawieszeniu uprawnienia do kształcenia na danym kierunku studiów i poziomie kształcenia. Państwowa Komisja Akredytacyjna jest jedynym, obejmującym cały obszar szkolnictwa wyższego, ustawowym organem działającym na rzecz oceny jakości kształcenia, której opinie i uchwały mają moc prawną. Jej działalność wynika również z faktu wypełniania przez Polskę zaleceń Procesu Bolońskiego, którego celem jest stworzenie Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego charakteryzującego się najwyższą jakością kształcenia, pełną mobilnością studentów i nauczycieli akademickich oraz współpracą naukowo-dydaktyczną europejskich szkół wyższych.

Studia w obchodzącej w tym roku 15 lat działalności Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku zostały poddane ocenie przez zespoły ekspertów PKA. W latach 2003-2010 procedurze akredytacyjnej podlegały studia stacjonarne i niestacjonarne prowadzone na następujących kierunkach:

pedagogice (studia I stopnia - licencjackie i studia II stopnia - magisterskie)
administracji (studia I stopnia - licencjackie)
ekonomii (studia I stopnia - licencjackie)

W przypadku każdego z ww. kierunków zostały przygotowane przez Uczelnię, zgodnie z treścią Uchwały nr 18/2002 PKA z dnia 28 lutego 2002 r. raporty samooceny. Przedmiotowe dokumenty obejmowały następujące kryteria:

1. Skład zespołu przygotowującego raport samooceny; czy raport był opiniowany i przez jakie organy?

2. Krótka prezentacja uczelni: historia uczelni, forma prawna (publiczna, niepubliczna, założyciel), misja, relacje z otoczeniem, struktura uczelni (wydziały, instytuty), ogólna liczba pracowników, ogólna liczba studentów, rozmiary rekrutacji, liczba absolwentów w ostatnim roku, ogólna struktura budżetu - w tym środki przeznaczone na wyposażenie bibliotek i laboratoriów studenckich;

3. Prezentacja jednostki organizacyjnej: informacje o jednostce organizacyjnej, w której prowadzony jest oceniany kierunek studiów, w tym o bazie dydaktyczno-naukowej oraz o istotnych zmianach, które nastąpiły w danej jednostce w ciągu ostatnich 5 lat;

4. Kadra danego kierunku studiów: zestawienie kadry pełnozatrudnionej według następującego schematu: imię i nazwisko, rok urodzenia, reprezentowana specjalność, wykładany przedmiot, liczba planowanych i wykonanych godzin dydaktycznych, data i forma nawiązania stosunku pracy, zaznaczenie osób wchodzących w skład minimum kadrowego. Charakterystyka systemu oceny kadr (np. hospitacje, ankiety studentów). Polityka kadrowa i jej realizacja. Trudności i problemy kadrowe. Liczba pracowników inżynieryjno-technicznych i administracyjnych.

5. Kształcenie: zasady rekrutacji, liczba studentów z podziałem na lata studiów i rodzaje studiów (dzienne, wieczorowe i zaoczne) oraz studentów kształcących się w formach bezpłatnych i odpłatnych, odsiew studentów na poszczególnych latach studiów. Sylwetka absolwenta, stosowane metody dydaktyczne, dostęp do komputerów i internetu, realizacja praktyk zawodowych, wykorzystywane materiały dydaktyczne, zasoby biblioteczne, system oceny studentów, opis procedur zapewnienia jakości kształcenia, organizacja kształcenia w systemie studiów zaocznych i wieczorowych, liczebność grup studenckich, oferta kształcenia w językach obcych, oferta kształcenia dla studentów niepełnosprawnych, indywidualizacja kształcenia.

6. Sprawy studenckie: organizacje studenckie, koła zainteresowań, stypendia, czesne, sprawy socjalne studentów (kluby, domy studenckie), baza rekreacyjna i sportowa, udogodnienia dla studentów niepełnosprawnych;

7. Działalność naukowa danej jednostki organizacyjnej: w tym związek prowadzonej działalności z procesem dydaktycznym, rozwój naukowy kadry;

8. Współpraca międzyuczelniana i międzynarodowa: wymiana studentów i kadry;

9. Najważniejsze osiągnięcia danej jednostki organizacyjnej: (np. kadra mająca szczególne uznanie krajowe i międzynarodowe, wybitne osiągnięcia naukowe, znaczące wzbogacenie bazy dydaktyczno-naukowej);

10. Najsłabsze strony danej jednostki organizacyjnej: (np. braki kadrowe, trudności lokalowe, wyposażenie, zagrożenie stabilizacji finansowej, malejąca liczba kandydatów na studia);

11. Plany na najbliższą przyszłość.

Każda z przedmiotowych kontroli obejmowała w szczególności:

• formalno-prawną analizę działalności uczelni i jej dokumentacji
• ocenę pomieszczeń uczelni i ich wyposażenia
• ocenę biblioteki i jej zasobów
• hospitacje zajęć na studiach dziennych i zaocznych
• analizę organizacji toku studiów oraz praktyk
• ocenę prac licencjackich i magisterskich oraz dokumentacji egzaminów dyplomowych
• ocenę minimum kadrowego
• analizę działalności badawczej i wydawniczej
• analizę specjalności, planów studiów oraz analizę programów
• spotkanie ze studentami oraz spotkanie z władzami uczelni

Wymiernym efektem prowadzonych procedur akredytacyjnych przez PKA było przyznanie ocen pozytywnych na wyżej wymienionych kierunkach studiów.

W październiku 2004 r. dzienne i zaoczne studia licencjackie na kierunku pielęgniarstwo zostały poddane procedurze akredytacyjnej przez Krajową Radę Akredytacyjną Szkolnictwa Medycznego (KRASZM) – organ powołany w drodze Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 lipca 2001r. Głównym zadaniem Rady jest ocena jakości kształcenia pielęgniarek i położnych zgodnie z przyjętymi standardami w kraju. Nowo postały w WSHE kierunek został oceniony wg następujących kryteriów:
1. Sposób realizacji programu kształcenia.
2. Prowadzona dokumentacja.
3. Baza materialna uczelni, w tym wyposażenie niezbędnego do realizacji założonych celów kształcenia.
4. Kwalifikacje kadry do prowadzenia zajęć teoretycznych, praktycznych i praktyk zawodowych objętych programem kształcenia.
5. Wewnętrzny system oceny jakości kształcenia.

Kierunek pielęgniarstwo, uruchomiony w WSHE w semestrze letnim 2003/2004, uzyskał bardzo wysoką ocenę KRASZM. WSHE jest jedyną uczelnią niemedyczną i jedyną niepubliczną w Polsce, która otrzymała Certyfikat Akredytacyjny na 4 lata. Komisja podkreśliła fakt, iż baza dydaktyczna przy placu Wolności 1 jest doskonale przygotowana do realizowania programu kształcenia. Nie bez znaczenia są też podpisane umowy pomiędzy Uczelnią a kilkoma zakładami opieki zdrowotnej, w których prowadzone są praktyki studenckie.